آرند كه واعظي سخنور                            بر مجلس وعظ سايه گستر

از دفتر عشق نكته مي راند                      وافسانه ي عاشقي همي خواند

خر گم شده اي بر او گذر كرد                    وز گم شده ي خودش خبر كرد

زد بانگ كه كيست حاضر امروز                  كز عشق نبوده خاطر افروز

ني محنت عشق ديده هرگز                    ني جور بتان كشيده هرگز

برخاست ز جاي ساده مردي                   هرگز ز دلش نزاده دردي

كان كس منم اي ستوده ي دهر               كز عشق نبوده هرگزم بهر

خر گم شده را بخواند كاي يار                  اينك خر تو بيار افسار



ليلي و مجنون