و بدان! کسی که گنجینه های آسمان و زمین در دست اوست تو را در دعا رخصت داده و پذیرفتن دعایت را بر عهده نهاده و تو را فرموده از او خواهی تا به تو دهد. و از او طلبی تا تو را بیامرزد.و میان تو و خود کسی را نگمارده تا تو را از وی باز دارد. و از کسی ناگزیرت نکرده که نزد او برایت میانجی گری آرد. و اگر گناه کردی، از توبه ات منع ننموده و در کیفرت شتاب نفرموده و چون بدو باز گردی سرزنشت نکند، و آنجا که رسوا شدنت سزاست پرده ات را ندرد. و در پذیرفتن توبه بر تو سخت نگرفته و حساب گناهت را نکشیده، و از بخشایش نومیدت نگردانیده، بلکه بازگشتت را از گناه نیک شمرده و هر گناهت را یکی گرفته و هر کار نیکویت را ده به حساب آورده و در بازگشت را برایت بازگذارده و چون بخوانیش آوایت را شنود، و چون راز خود را با او در میان نهی آن را داند، پس حاجت خود بدو نمایی و آنچه در دل داری پیش او بگشایی، و از اندوه خویش بدو شکایت کنی و خواهی تا غم تو را گشاید و در کارها یاری ات نماید و از گنجینه هی رحمت او آن را خواهی که بخشیدنش از جز او نیاید. از افزودن مدت زندگانی و تندرستی ها و در روزی ها فراوانی.